Bakmamak gerek geriye,bakmamak gerek mazideki karanlık geçmişe

Hani üstünden kalkar ya ağır bir yük,işte öyle olmalı insan

Nefes alırken yanmamalı ciğerleri insanın

Akmamalı gözlerden yaş boş ve kimsesiz için….

Gurbet bile koymamalı insana bu kadar

Her acının tadına bakmak gereksiz bu sonbaharda

Düşünmek beni ben yapmak demek değil

Elinden geldiğince kedin olman gerek

Hüznüm dağılıp,gözlerim kanatırcasına gülmüyor

Hayatın en deli yerinde, susmak bana göre olmuyor

Kalbimin sızısına aklım mani olmuyor

Beklemek değil bana çözüm

Yalnız ağlamak geliyor içimden

Hangi yöne baksam yalnız sen,

Nereye gitsem nasıl kaçsam bu benden?

Gecenin karanlığı kalkmıyor üstümden

Ağlamak kadar koymuyor susmak

Ayrılık hiç bu kadar acıtmadı canımı

Hiç düşünemedim senden bu kadar uzak kalmayı

Nefretim sevgimin üstünde

Dibe vurmuş taş misali yosun tutmuş gönlümüz

Hangi kıyıya kayarsa sular o yöne gidiyor acımız

Tek bildiğim,bilmeden seni sevdiğim….

Istırap dolu gecelerim var artık yalnız
Arifin aklı kalmış sevmekten amansız
Ne ondan öncesi nede ondan sonrası var artık
Zamanın en acımasız yerinde onun gözlerinde kaldım usta…
Geçmiyor zaman ustam geçmiyor….
Bu acı hiç dinmiyor.
Yaşamak değil benimkisi yalnız sürünmek
Söz geçiremiyorum kalbime banamısın demiyor…
Hangi kapıyı çalmadım ki onu bitirmiyor…

Matemim büyük,ıstırap dolu geceler çaldı kapımı
Biliyorum güneş artık yok bir daha doğmayacak
Gözlerin bir daha yüreğimi okşamayacak
Varsın olsun bu gönül bir başkasına alışmayacak….

Sevmek değil insanı yasa sokan yalnız sözlerdir
En amansız zamanlarda akla gelip
Kanatırcasına ağlatmaktır kendini
Bazense nefret etmektir…..

Dudaklarımda ne bir şarkı nede bir sızı
Sadece adını zikretmektir amacı
Kalbimdeyse tek bir gam melodisi
Söylemektedir şarkısını haykırırcasına gül güzeli….

Bir sahil kasabasının en ucundayım

Arkamda ıssız ormanlar önümde masmavi deniz

Ne bahtıma yanıyorum ne de kendime acıyorum

Ben yalnız boş yere akan gözyaşlarıma bakıyorum

Yalnızım bir kestane ağacına sığıntıyım

Hiç bu kadar üşümemişti biliyormusun ellerim?

Aşkın ve gururun olmadığı bir yerde

Gökyüzüne en yakın kalbine en uzak yerdeyim…

Seni ne meleklere analatabildim ne de kendime

Kuç uçmaz kervan geçmez yollarda sensizim

Biliyorum ki bunu ben istedim

Belki de ben imkansız olanı seçtim…

Sevmenin hazzını yalnızlığın acısını çekiyorum

Bir gülün kendisini değil dikenini elliyorum

Aşkın zehir gibi kanımda dolaşmalı ki

En unuttuğum anlarda seni bana hatırlatmalı…

Kısık ateşte olsa bile bazen acı kokar bazense cilveli

Her yudum da ayrı bir lezzet yada ayrı bir acı

Ben kaderimin bana biçtiğine acıya uyanıyorum nedense…

Sevdalar aşkı bulmak içindir diyorlar

Oysa ben sadece acıları buluyorum onlarda

İnsan bazen yaşarken ölürmüş derler ya aynen öyleyim

Ben aşkın beni esir etmediği zindanların bekçisiyim…

Bir varoluşmu sevdam yoksam batış mı?
Hiç sevmemek mi yoksam bırakıp gitmek mi?
Yoo hayır sevdin mi tam sevmek
Ucunda yıkılış olsada gene seni sevmek

Beklemek sabahı göremeden geceye yazmak
Unutmamak unutulucağını bilsende unutmamak
Hatırlamak o seni hatırlamayacak olsada
Konuşmamak o seni hep konuşsa da

Ağlamamak ve ağlatmamak acıların doruğunda olsanda
Bi gülüş uğruna çıkmak kaf dağının zirvesine
Bir bakış uğruna girmek yerin 7 düvel altına
O seni istemiyor olsada

Hissetmek en acılı anını
Beklemek telefonun başında sen onu aramasanda
Bir mesajına dünyaları vermek
Her ne kadar o orda yalnız kalsada

Bırakmamak bir umuda sarılmak
Ağlamasına dayanamayıp sarılmak
Gözünden akan yaşın elinde kurumasına izin vermek
O artık uzaklarda olsada…

Ufku kaplıyor matemim başka şey göremiyorum,
Yüzlerde kalpler gibi simsiyah cansız ve mat,
Gözlerse hiç olmadığı kadar ıslak,
Buhranlı kalpler de bir acı yaşananları yoksayarak…

Dertler değil beni bu hale koyan acımasız hayat,
Sevda bahçelerindeki dikenli ot misali sökülmek gerek,
Hiç olmammış gibi seven gönüllere su serperek
Birgün bu diyardan çekip gitmek gerek…

Herhangi bir zamanda herhangi bir mekanda karşılaşsaydık keşke,
Martıların uçtuğu,masmavi gökyüzünün kirlenmediği bir vakitte,
Hani en amansız coşkuların yaşandığı en mutlu olunduğunda hatırlanan mevsimde,
Keşke karşılaşmasaydık hazan bahçelerinin ortaya çıktığı sonbaharda…

Günüm geceden kurtulmuyor,tıpkı sonbahar misali dökülüyor,
Karanlık gecelerde adın zikredilmiyor yalnız kalpten söyleniyor,
Islak kaldırımlar yalnız hiç yürünmüyor
Bu kalp her gördüğü çifte bakmadan edemiyor.

Mısralar değil beni konuşturan onlar yalnız dertlerime tercüman,
Sevdanın hayali vurunca gözlerime kapatıyorum,aklıma gelmeyesin diye
Ama kalbime söz dinletemiyorum,neyi nasıl anlatayım ona?
Nasıl diyeyim ki ona,imkansızı istedin ağlama boşuna

Ben beni nasıl bıraktıysan aynen orda duruyorum,
Bir sonbahar akşamında tren garında ağlıyorum,
Saat 9:45 erzurum ekspresi beklemez
Son düdüğüde çaldı şef artık o bile kalmanı istemez.

Arkandan ne el kaldırabildim ne gözlerine bakabildim,
Sevgiyle bakan gözlerindeki yaşı görürsem neyleyim?
Ne sana ne bakabildim ne arkamı dönüp gidebildim
Ben beni nasıl bıraktıysan aynen orda duruyorum.

Ne kalbimi hüzne boğan leman samı dinliyorum,
Ne de beni güldüren canlı müzikleri,
Ben yalnız kalbimi dinliyorum,
Seni bana sen olduğun için gösteren kalbimi dinliyorum.

Yürüyorum ve akıttığım her damla yaşın arkasından bakamıyorum
Tıpkı giderken gözlerine bakamadığım gibi
Ben benliğimi bırakmışken arkandan
Seni içimden terk edip gidemiyorum…

Islak bir kaldırım kenarına yine ıslak ayaklarla dolaşıyorum,
Ne tesadüftür ki hava da ıslak gözlerimden akan yaşda ıslak,
Sanki matemime ortak oluyor bugün yıldızlar hepside sönük,
Anlatamam derdimi ey yıldızlar matemim yalnız beni yakar…

Avareyim belkide beyhudeyim ama biliyorum ki en kötü halimdeyim,
Hiç istemezdim bu kalbi bir hayırsıza vereyim,
Ey gönül hadi söyle bana ben şimdi neyleyim?
Hangi kapıyı çalıp derdimi söyleyeyim?

Anlamaz ki kimse derdimi!!
Elimde bir değil iki kor ateş yalnız beni kavuruyor,
Yapamıyorum bırakıpta gidemiyorum ateşleri başkasına,
Ben yanmaya alışmışım varsın beni yaksın bu aciz dünyada…

Ağlamak bazen dertleremi derman oluyor,
Ama öylesine değil suya kanar gibi hıçkıra hıçkıra ağlamak,
Neyi nerede ve nasıl olduğunun önemi olmadan,
Sırf içinden geldiği için ağlamak gerek…

Ben benliğimi kaybedeli çok oldu,

Bambaşkayım bugün,hayatımda olmadığım kadar,
Hüzünlüyüm hayatımda günaha hiç bulaşmamıştım bu kadar
Ne senden öncesini yaşayaibldim nede seni unutabildim,
Merak etme sana geri dönmeyeceğim…

Sana seni anlatmak isterdim ama imkansız ki bu…
İnsan kendini bilemeyeni nasıl anlatabilir ki?
İnsan güllerden en güzelini neye göre anlatabilir ki?
Artık çok geç kaybedenlerin matemini anlatamam ki…

Bırak kaderim buymuş deyip arkamı dönerim,
Seni sen olduğun için sevip terk ederim,
Gözlerin için değil mi be gülüm ben kendimi bile alıp giderim,
Yalnız kalbim kalır boşlukta onuda yad ellerde birine veririm…

Artık evvelimde yok ahirimde,
Ne dertlere alışabildim nede sensizliğe,
Elveda güzel günlerim artık sizlere elveda,
Artık canım yanmıyor anne artık varlığımda yetmiyor yokluğumda…

Islak ve mateme kayan gözlerde yaşıyordum,
Issız ve kimsesiz gecelerin sabahında uyanıyordum,
Sanma ki ben aklında yok oluyordum,
Nerede olursam olayım yalnız kalbinde yaşıyordum…

Günahların en büyüğüymüş seni terk etmek,
Bilmeden gönlünde bir yer etmek,
Dert yanmak değil benimkisi
Sadece kalbimi gerçek sahibine söylemek…

İşlediğim ügnahların cezasını çekiyorum,
Hangi kalbi sevindirdim ki seninkisini istiyorum,
Hüzne gark olmuş gönüllerde ben hep var oluyorum
Artık sadece rüyalarımda seni görmek istiyorum….

Sıkma canını be dostum varsın onlarda kaçsın sen yetersin bana,
Hangi akşamın sabahında yanımdaydılar ki sanki?
Bekledin mi bugün gene beni?
Biliyorum aziz dostum beni hep senin düşündüğünü…

Ağlamak istiyorum gözlerim kan doluncaya kadar,
Yağmurun beni sırılsıklam etmesini istiyorum…
Tıpkı aşkın kalbimi alıp kaçtığı beni gözleri ıslak bıraktığı gibi,
Islak ve boş gözlerle ufka bakmak istiyorum sevdiğimin gittiği yere…

Nerdesin dostum?hani bu gece ufka bakıp sabahlayacaktık?
Hani rüzgara inat gözyaşlarımızın kurumasına izin vermeyip hıçkıra hıçkıra ağlayacaktık?
Sen de mi terk ettin beni yoksa?
Varsın canın sağolsun be dostum varsın bu gözler sanada ağlasın…

Hangi yalancı sevdaya ağlamadı ki bu gözler?
Hangi gidişe üzülmedi ki bu kalp?
Git yolun açık olsun ey dost,
Bırak matemim ortalığı kasıp kavursun….

Hani ağlamayacak ve ağlatmayacaktı?
Hani sadece arkasını dönüp gidecek ve beni unutacaktı?
Yoksa yalanmıydı istemiyorum demesi?
Peki niye ağladı o zaman şimdi?İnsan sevmediği için ağlarmımydı ki?

Keşkelerin bir önemi yok artık.
Keşke çıkmasaydım karşına demenin bir tesiri yok…
O gözler unutulabilirmiydi ki?
O masum sözler silinebilirmiydi ki akıldan?

Ne demiş leman abla;koy elini son defa yanağıma
İstemiyorsan söyle giderim,yeter ki bana hoşçakal deme,
Deme bana öyle belkide gidemem de…
Arkandan el sallar ama yüreğimden severim gene.

Ağlasam duyarmısın uzaklardan?
Sebebini sorma,sensiz son gecemdeki matemdir bu…
Biliyorum belki hiç dönmeyeceksin sensiz yaşlanacağım,
Ama olsun gözlerin aklımda,ismin dudağımda son uykuma dalacağım…

Bir selamın yeterdi bana biliyormusun,
Uzaklardan göndereceğin tek bir mektup bağlardı seni bana
Ne bir haber ne bir mesaj geldi senden bana
Sadece ıssız gecelerin sabahında akan iki damla yaş koynumda

Ardından el salladım ama sen görmedin
Tarifsiz acılar yaşadım sen bilmedin
En büyük vurgunu yedim merak etme sen onlarıda hissetmedin
Sen sadece çekip gittin…

Üzülme bak ağlamıyorum artık,
Ne gam kaldı geriye ne de keder,
Sadece kokulu bir eldivenin bana yeter,
Üzülme sakın senin gözlerin dünyalara bedel….

Matemler esiyor üstümde ya Rab yardım et!!
Gözyaşlarım habersiz akıyor benden,
Ne kinim var kimseye ne öfkem,
Benim değil bu akıl olamaz bu kadar yaş bende.

Hani akmayacaktın tutacaktın içinde?
Hani bilmeyecekti görmeyecekti seni bu şehirde?
Böyle mi verdin söz o vicdansız kalbine?
Sorma ey gönül ,sen bilmeden düştüm hangi derde?

Aç kapılarını bırak rüzgar içeri dolsun,
İster acı isterse şerbet koksun,
Sen sadece elini uzat bırak avuçların karla dolsun
Bırak sadece gülüşün senin adın olsun….

Ne cahit sıtkının dediği gibi 35 yaşıma gelebildim
Ne İbrahim sadrinin kisi gibi ayakkabımın arkasına basabildim
Sadece karanlık sularda yüzdüm
Sadece güneşin batışı en büyük tesellim oldu…

Hayat bu bağlıyor kendisine
Elini atsanda güneşe yakalamak zor sadece uzanıyor havaya
Ağlamak geliyor içimden ama yapamıyorum
Ben ağlamaya dayanamıyorum…

Bir çift göz müdür beni her şeyden alıkoyan
Yoksa ben miyim sade ve yalancı bir göze kanan
Ne masumiyete inanır oldum ne sevdanın hicranına
Ben sadece gözlerden akan yaşa vuruldum…

Arka fonda hüzünlü bir beste,
Hatıralar geliyor aklıma Allah ım bumu acaba gerçek azap?
Bumudur sevipte arkadan bağıramamak
Bu mudur mecnun sanıpta kendini dağlara vurmak

Hayır heyhat kimsin ki gözünden yaş akıtabilesin
Hangi sevgiyi geçekten hak edesin?
Nerde sevdiğin onu bile bilmezsin!!!
Sen sadece sözlerini içine gömersin….