September
2006
Karanlık
Karanlık… Simsiyah… Hiçbirşey görmüyorsunuz, hiçbirşey duymuyorsunuz, hiçbirşey hissetmiyorsunuz, hiçbirşey düşünmüyorsunuz. Derken bir anlık çok parlak bir beyazlık… Tekrar karanlığa gömülüyorsunuz. Hiçbirşey yok, hatta siyah bile yok. Bomboş, anlamsız bir karanlık.
O, ummadığınız inanılmaz beyaz parlaklık… ve boğulurcasına nefes alıp gözlerinizi açıyorsunuz.
- Gözünü açtı!
İlk başta birbirine girmiş renk ve şekiller… Halen birşey hissetmiyorsunuz.
- Kalbi tekrar atmaya başladı!
Size bakan yeşil maskeli birkaç insan var. Üzerinizde bir örtü, heryer kırmızı ve soğuk…
- Elektroşokun etkisinden kurtuluyor!
Üşüyorsunuz sanki ama emin değilsiniz. Kıpırdayamıyorsunuz. Etrafınızdaki şekiller devamlı hareket ediyor. Sizi rahatsız eden çok güçlü lambalar var tam tepenizde.
- Durum ne?
- Hızla çarpan araba kaburgalarını parçalamış.
- Omurilikte zedelenme var mı?
-
