December
2006
Safranbolu ve Amasra Gezisi
Müzik : modjo-whatimean
Zaman : 12.11.2006 Pazar
Mekan : Ankara – Kızılcahamam – Gerede – Eskipazar – Karabük – Safranbolu – Amasra
Amacımız Karadeniz’ i görmekti bugün, yada en azından bu akşamüzeri. Küçük ve şirin Amasra yarımadasını, Amasra kalesini, Karadeniz’de günbatımını, Bartın civarlarındaki Need For Speed bilgisayar oyununa ilham kaynağı olabilecek egzotik ağaç tünelini, Safranbolu evlerini, eski çarşıları ve yol üzerindeki bilimum diğer ilginç yerleri, yurdumuzun harika köşelerini ve burnumuzun dibindeki güzellikleri görüp, birinci elden gezmek istiyorduk. Esasında çok da plan yapmamıştık, internetten kısa bir araştırma ve sonra hani “haritayı alıp çıkmak” tarzında, gelişi güzel takılmak istiyorduk kafamıza göre. Son derece klasikleşmiş Bolu – Abant yavanlığı yerine; yepyeni, hareket ve bilinmezlik dolu bir Karadeniz macerası elbette istenen birşeydi ekip tarafından.
Bir Pazar sabahı için öğrenci standartlarına göre gayet de erken olan 8 buçuk civarlarında uyandı çoğu. Ankara’ dan, Amasra istikametli çıkışımız 10’ u buldu. Eski İstanbul yolundan Kızılcahamam üzerine doğru yöneldik. Kazan’ dan sonra Kızılcahamam civarlarında Ankara çölleri etkisini kaybetmeye başlamıştı bile. Daha sonra Gerede kavşağından Eskipazar istikametine döndük. Kilometreler arttıkça yolumuz ilginçleşmeye başlıyordu. Duble yollar, Kanada misali dağların üzerinden, ağaçların arasından kafasına göre ilerliyordu. Trafik az, hava güzel. Eskipazar’ ın içine girmiyoruz, Karabük tarafına devam ediyoruz. Bir süre daha duble yoldan devam ettikten sonra Karabük Demirçelik fabrikası karşılıyor bize şehre girişte. Sol tarafımızda devasa bir yapı; dumanlar arasında yükselen metal birliktelikler, simsiyah kömürden ve tozundan oluşan apartman yüksekliğinde yığınlar, ülke ekonomisinin can damarlarından olan bu üretimi sağlamak ve taşımak için tren rayları… Gri bir suratsızlık, yaşanmışlık, eskimişlik… Ama nedense itici olmayan bir sıcaklık var burada, Gayri Safi Milli Hasıla’ nın sıcaklığı olsa gerek. Havada çok farkedilir bir olumsuzluk yok. Ufak bir fotoğraf ve izleme seansından sonra yolumuza devam ediyoruz.
Karabük; tepelerin üzerine, dev fabrikanın eşiğinde kurulmuş esasında çok da küçük olmayan bir yeni – şehir. 78 plaka numaralı, toplam 200 binin üzerinde nüfusu olan Karabük de maalesef son birkaç on yıldır göç veriyor.
